Ludo ziet dat we een beetje verleerd zijn om mét mensen te praten in plaats van over ze. Zeker als we weerstand verwachten ziet hij dat het soms makkelijker is het contact te vermijden. Terwijl juist dat contact volgens hem de kern is om samen te bouwen aan wat ons lief is: een samenleving voorbij onze dromen.  Die overtuiging komt uit de praktijk. Ludo heeft een achtergrond als pionier in uiteenlopende branches, steeds met de behoeften van mensen als uitgangspunt en de wil om daarin buitengewoon goed te voorzien. De afgelopen jaren werkte hij onder andere als participatiestrateeg en marktontwikkelaar bij Buurkracht. Daarna als programmamanager duurzaamheid bij de gemeente Boxtel en Sint-Michielsgestel. Hij hield zich daar bezig met participatieprojecten, lokale energieopwekking en communicatie met bewoners, bestuurders en andere stakeholders. Ook initieerde hij De Stoel, een participatieaanpak waarmee heel snel bewonersteams werden gevormd. In 2022 startte hij de Beter Anders podcast, waarin hij met gasten verkent hoe we beter kunnen omgaan met elkaar en de aarde. Als het aan Ludo ligt leidt het betrekken van mensen bij hun omgeving ertoe dat we weer samen durven dromen over hoe onze leefomgeving eruit kan zien. Vervolgens moet het niet bij dromen blijven. Visie is een belangrijk begin, maar door vervolgens te gaan doen maak je daadwerkelijk verschil.  …

Kaylee gelooft dat de beste besluiten over een leefomgeving ontstaan als je begint bij de mensen die er wonen, werken en leven. In de praktijk ziet ze dat er vooral van bovenaf wordt ingericht en dat de omgeving pas wordt betrokken als plannen al grotendeels vastliggen. Zonde, wat haar betreft, omdat de plannen dan input missen van de mensen voor wie ze uiteindelijk bedoeld zijn.  Kaylee studeerde bestuurskunde in Amsterdam. Voor haar scriptie dook ze bij gemeente Amersfoort in een woningbouwproject en leerde ze over welke verschillende belangen kunnen spelen tussen gemeenten en vastgoedontwikkelaars. Daarna werkte ze tweeënhalf jaar bij het project dat zich bezighoudt met de verlenging van de Noord/Zuidlijn, waar ze doorgroeide van projectondersteuning naar omgevingsmanager. Ze stelde een participatieplan op, voerde tafelgesprekken met betrokkenen en werkte mee aan inhoudelijke planproducten.  In die tafelgesprekken leerde ze snel om aan te voelen wanneer er meer speelt dan de standpunten die op tafel worden gelegd. Het lukte haar om te achterhalen wat betrokkenen echt belangrijk vonden, zelfs wanneer die zich hier zelf nog niet bewust van waren. Naast deze sensitiviteit is ze gestructureerd, analytisch en mondiger dan je op basis van haar ervaring zou verwachten.  Als het aan Kaylee ligt zorgt het beter betrekken van onze omgeving ervoor dat onze leefruimten toegankelijker zijn voor meer mensen. Een rolstoelgebruiker die gewoon de stoep op kan, meer openbare toiletten, zijn in haar ogen concrete toevoegingen die onze ruimtes inclusiever maken, ook voor die mensen die we misschien over het hoofd zien. …